Leren bloggen is voor naïeve mensen of mensen met schijt

Leren bloggen is als het leren van salsa op een grote dansvloer, terwijl honderden mensen zitten te kijken.

Je moet naïef zijn of schijt hebben om op dat moment durven te falen met de meest basic stapjes. 

Bloggen is net als salsa een skill. Een vaardigheid. Je kan het leren. Echt. Als je me niet gelooft, probeer dan eens om beter te worden met tekenen met dit boek. Of leer hoe je zelf een website maakt. Je bent na die 30 dagen geen professional, maar je bent beter dan je was. En daar draait het om.

Iets leren betekent ongetwijfeld falen

Vaak falen en soms ook hard falen.

Mensen houden niet van falen [citation needed]. We willen niet afgaan, terwijl bekenden en onbekenden ons zien. Het is niet goed voor ons ego.

Maar we moeten publiekelijk durven te falen als we snel beter willen worden. En het succesvol worden met je onderneming, is eigenlijk een race tegen de klok om zo snel mogelijk beter te worden. En de klok is in dit geval het geld dat je nodig hebt om te overleven.

Dus als we snel beter willen worden, moeten we naïef zijn of schijt hebben. We moeten durven te falen.

Naïef kan je niet worden, dat ben je

Naïef zijn, is niet zo zeer slecht. In vele gevallen juist goed.

Er zijn weinig grote nadelen aan het denken dat iets rooskleuriger is dan het daadwerkelijk is. Dat je bijvoorbeeld denkt dat je een natuurtalent bent met salsa, terwijl je even hard faalt als de rest. Het enige nadeel aan naïviteit is, dat je de realiteit moet kunnen accepteren als het tot licht komt. En de realiteit kan hard zijn.

Naïviteit is ook het niet realiseren dat je waarschijnlijk het eerste jaar nauwelijks succes hebt.

Ik was naïef toen ik begon met bloggen. Ik wist wat van SEO (tenminste, ik dacht dat ik het wist) en wou met geoptimaliseerde blogs, bezoekers krijgen. Dus een jaar lang blogde ik leuk weg en schreef artikelen van 200-400 woorden over onderwerpen, zoals; ‘wat is webdesign’, ‘Wat zijn keywords? Gebruik de long tail strategie!’ en ‘Online Marketing tips’. 25 artikelen later had 6 bezoekers per dag. Whooptiefuckingdo. Toen klapte de realiteit erin. Ruben, je weet niet genoeg van zoekmachine optimalisatie en van het bloggen af. Ik dacht dat mijn artikelen magisch gingen ranken. Als de keywords maar goed staan, toch? Dat gebeurde niet. Ik was toen bijna gestopt. Maar ik was naïef genoeg om te denken dat ik na die 25 artikelen wel wist waar het probleem en de oplossing lag. Als een ezel waar een wortel werd voorgehouden, bleef ik doorlopen. Dat jaar daarna liep 000.nl beter, maar niet goed genoeg. Dat jaar erop wel.

Naïviteit is ook het niet of minder denken aan de (zeldzame) dingen die fout kunnen gaan.

Bijvoorbeeld: Het is mogelijk dat die ene ondernemer waar jij zo tegenop kijkt, jouw allereerste blog leest en het vervolgens compleet afkraakt in de comments en op social media, terwijl hij 6.392 volgers heeft. Zo van “Hahaha! Heb je dit gelezen? Het slechtste stuk ooit!’.

Of het is mogelijk dat wanneer je eindelijk het lef heb verzamelt om die ene leuke dame aan te spreken, alleen ‘Hey!’, zegt en vervolgens een totale blackout krijgt en haar 5 minuten dom aanstaart zonder één woord te zeggen.

Het is mogelijk….

De kans dat dit gebeurd, is echter 0,0001%. Toch houden zulk soort scenario’s mensen tegen. Mij in ieder geval wel. Fuck overanalyse en lang leve de naïviteit!

Schijt hebben is lastig

We zijn zo geprogrammeerd dat we ons altijd van onze beste kant willen laten zien. We willen niet falen. Maar we kunnen niet beter worden zonder open te staan om te falen. Om alles te geven. Om je kwetsbaar op te stellen.

Ik denk dat vele bloggers falen, omdat ze niet naïef genoeg zijn en te weinig schijt hebben (lef hebben) om all-in te gaan.

  • Ze passen elk artikel zo aan dat het niemand beledigt.
  • Ze durven niet hun persoonlijkheid in een artikel te laten zien. 
  • Ze durven niet hun vrienden, collega’s en kennissen te vragen om hun artikel te lezen en te delen.
  • Ze durven geen grote belofte te doen in de titel – ook al maken ze die ruimschoots waar. Je moet bescheiden zijn, toch? 
  • Ze keuren de meeste unieke blogideeën af – omdat het een risico is.
  • Ze durven niet om kennis te delen waar concurrenten profijt van kunnen hebben.
  • Ze durven niet om kennis te delen waarmee bezoekers zelf hun probleem op kunnen lossen (in plaats van het afnemen van hun product, denken ze dan)
  • En ze durven niet om hun artikelen onder de aandacht te brengen bij mensen die ‘verder’ dan hun zijn.

Alle van de bovenstaande punten waren bij mij het eerste jaar, misschien eerste twee jaar, van toepassing. Ik denk dat je alle bovenstaande punten moet overwinnen om succesvol/beter te worden met bloggen. 

Hoe krijg je schijt?

Ik ben geen expert in het schijt hebben.

Ik heb meer schijt dan vroeger, maar nog lang niet zoveel schijt dan ik zou willen hebben. Schijt hebben is net als bloggen een skill. Iets dat je moet oefenen. Iets waar je stapje voor stapje beter in moet worden.

Je moet twee dingen realiseren om meer schijt/lef te krijgen;

  1. Nobody cares
  2. Jezelf zijn is zoveel relaxter

1. Nobody cares

Behalve je partner, familie en je beste vrienden. En soms die ook niet.

Iedereen is voornamelijk met zijn eigen leven bezig en interesseert het niet dat ‘iemand flink faalt op de dansvloer, terwijl hij salsa probeert te leren’. Hij heeft zijn eigen problemen. 

Oké…..misschien zegt iemand die kijkt naar die falende danser tegen degene die naast hem zit;

’Ha, kijk hem dan!’

‘Ja, haha! Hij bakt er niets van!’

En klaar. Ze gaan verder met hun eigen leven. Maar na een jaar kan die falende danser op de dansvloer salsadansen, terwijl die andere personen dat niet kunnen. Zij zijn geen stap verder. Ook is de kans groot dat die ene dame die je net 5 minuten aan heb gestaard, het de volgende dag vergeten is. Of dat ze het zet bij het ‘vreemde-dingen-die-zijn-gebeurd’-lijstje. Maar ik denk dat ze wel vreemdere shit heeft meegemaakt.

En als een blogpost van jou zo ontiegelijk slecht is? Dan zou die persoon na 15 seconden wegklikken en verder gaan met zijn leven. Niemand geeft om matige of slechte content. Ze klikken weg.

Al met al; Nobody gives a fuck. En dat moet je bevrijden om vaker af te gaan en zo te groeien. Als persoon en als blogger/ondernemer.

2. Jezelf zijn is zoveel relaxter

Jezelf zijn, is eerlijk zijn.

Eerlijk met jezelf en met hoe jij je naar de wereld presenteert. En eerlijk zijn is lastig. Jezelf zijn is accepteren dat mensen het misschien niet met je eens zijn en het prima vinden dat sommige mensen je niet mogen.

Maar voor velen is de mogelijkheid dat iemand jou niet mag zo eng, dat ze zich aanpassen aan iedere persoon. Ze zijn personen met velen gezichten, maar zonder een eigen gezicht. Eerlijk zijn, is accepteren wie je bent (qua persoonlijkheid), wat je kan en wat je niet kan. Waar zowel je sterkten liggen als je zwakten.

Het duurde voor mij een lange tijd, voordat ik zei;

  • Ja, ik heb dyslexie.
  • Ja, ik ben een niet-zo-sociale-introvert.
  • En ja, ik weet dat ik vaak bijna-onmogelijke scenario’s bedenk. JAAA.. MAAR WAT ALS?!?

Natuurlijk gaf ik niet alles tegelijkertijd toe. Ha, nee. Dat durfde ik niet. Het ging stapje voor stapje. Eerst met vage woorden, daarna als een grapje, daarna direct – maar verborgen en daarna gewoon to-the-face. Ik wou op een gegeven moment zelfs, “Artikelen over SEO, inclusief taalfouten’, bovenaan de sidebar zetten.   

Pas als je eerlijk bent met jouw ‘flaws’, kan je beginnen met ze te accepteren en ze te overwinnen. Zo weet ik dat dit artikel 73 taalfouten heeft (ik weet alleen niet waar ze zitten), maar het houdt me niet meer tegen bij het publiceren van een artikel. Ik heb het geaccepteerd.

Waarom eerlijk met jezelf worden?

  • Het is zoveel malen relaxter
  • Men kan je helpen/ondersteunen.
  • Mensen waarderen je meer

A. Het is zoveel malen relaxter

Je hoeft niet keer op keer een andere versie van jezelf te zijn. Het is minder vermoeiend en de mensen die blijven hangen, zijn mensen die accepteren zoals je bent en niet zoals je wilt zijn of zoals zij willen dat je bent. Ook merk je sneller wanneer je iemand niet hoeft te leren kennen. Wanneer iemand jou niet mag, bijvoorbeeld. Je wilt namelijk niet iemand leren kennen die jou niet mag. Tenminste, dat mag ik hopen. Fuck hem/haar (figuurlijk dan, ).

B; Men kan je helpen en ondersteunen.

Als men weet wat je niet kan, kan men je aanvullen.

Zo kreeg ik in het begin van mijn blogperiode voornamelijk reacties zoals, ‘Leuk artikel, maar je moet echt wat aan je spelling doen. Dit komt enorm onprofessioneel over.’ en sinds ik zeg dat ik er moeite mee heb, krijg ik af en toe persoonlijke mailtjes met ‘Hey, tof artikel. Ik zag dat je dyslexie hebt en ik heb daarom een lijstje met verbeteringen gemaakt voor het artikel X’ of ‘Hi, Ruben. Ik wil je wel helpen met het nakijken van sommige artikelen’ (P.S. bedankt Nicky, Kitty en anderen). 

Verder verwacht ik van mezelf geen perfecte spelling meer, waardoor het niet meer als een belediging op persoon voelt, als ik een opmerking krijg over mijn vele taalfouten. En pas als je al jouw ‘flaws’ hebt geaccepteerd, kan je 100% tevreden zijn met je leven. 

C: Mensen waarderen je meer

Het zijn de gebreken (en de talenten) van een persoon die interessant zijn.

Ik vind het enorm tof als iemand compleet eerlijk is over zijn of haar problemen en ‘flaws’. Ik wil geen succesverhalen horen. Ik wil die verhalen horen wanneer het fout ging (en hoe jij het vervolgens hebt opgelost).

Welke verhaal is leuker?

A. Ik ging gister voor het eerst salsadansen en het ging er goed. Ik kan nu de basisstapjes.

B. Ik ging gister voor het eerst salsadansen. Toen ik midden op de dansvloer stond, besloot ik om voor de grap een dubbele pirouette te doen. Na een halve draai was ik mijn balans verloren en begon ik mijn ‘face first’-val. Met man en macht probeerde ik me ergens aan vast te grijpen. Ik had beet. Het bleek een jurk te zijn. Er scheurde een enorm stuk af.

Ik wil weten waar je mee zit en wat niet lukt. En ik wil je – als ik het kan – helpen. 

Hoe eerlijker je bent, hoe eerlijker je zal zijn in je blogs. Je zal meer jezelf zijn en daardoor kunnen meer bezoekers een ‘connectie’ met je bouwen, terwijl ze je nooit in ‘real-life’ hebt ontmoet. En die connectie zorgt er meestal voor dat ze hun opdracht bij jou neerleggen in plaats van bij een of andere dertien-in-een-dozijn-bedrijf. Die connectie zorgt er voor dat ze jou sneller volgen (dat het een vaste bezoeker wordt) en dat ze sneller zijn geneigd om jou te helpen.

T-t-t-t-terugkoppeling

Succesvol bloggen is het vinden van jouw eigen stem en stijl. Jouw stijl qua bloggen, marketing en verkopen. 

En jouw stem en stijl kan je alleen vinden door te beginnen en door te experimenteren. Door jezelf en door jouw angsten te overwinnen. Stapje voor stapje. Succesvol bloggen is eerlijk zijn en waarheden vertellen. Ook als jij de joker bent in die waarheden – juist als jij die joker bent. Iedereen houdt van de underdog. Of nee. Wacht. Iedereen houdt van een underdog die door hard werken succesvol wordt. En weet je wat, iedereen is een underdog.

Dus;

  • Doe gewoon de dingen die jou tof lijken (heb je een uniek idee voor een blog? Maak hem dan.)
  • Probeer veel dingen uit – ook tips en adviezen van anderen. Probeer dingen die jij normaal niet zo snel zal proberen. Experimenteer. En bepaal pas daarna of het iets voor jou is.
  • Promoot de shit out of alles. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat men jouw artikel leest?
  • En wil je in een veilige omgeving leren bloggen (en daarna nog steeds teleurgesteld worden over het aantal bezoekers dat je krijgt =), neem dan een cursus. Dan kan je in een kleine omgeving met directe feedback snel voortgang maken.
  • En lees dit artikel zo ook even.

In een betere wereld is iedereen wat naïever en heeft iedereen wat meer schijt.

In die betere wereld zijn er meer succesvolle en toffe bloggers en ondernemers.

En weet je wat? De wereld is maakbaar.

0


Auteur: Ruben Bunskoeke


Cursussen van 000.nl

Cursus ondernemen: vijf cursussen in één
Cursus SEO: hoe word je een autoriteit
Cursus copywriting: leer bloggen en slimmer verkopen
Ruben
Delen:

15 responses to “Leren bloggen is voor naïeve mensen of mensen met schijt

  1. Wat een artikel! Er staan zoveel dingen in waarbij ik me aan kan linken, teveel om op te noemen. Ik denk dat ik deze de komende dagen nog eens ga lezen en herlezen en zo verder en eens nadenken hoe het bij mij zit en wat ik eraan zal doen!

  2. Je krijgt zometeen #1 positie in de zoekresultaten met “hoe heb ik schijt?”..

    Goed artikel, sowieso de basis van succes. Durven te falen! :-)

    p.s verhaal 2 zou zo mijn verhaal kunnen zijn..

  3. Ik kwam hier door een reisblog, erg fijn artikel. Toen je het over de spelfouten had kreeg ik bijna de neiging om weer naar boven te gaan en ze te tellen of eigenlijk zoeken hah.

  4. Mooie vergelijking met salsa dansen, Ruben. Ik ben bijna tegelijkertijd begonnen met leren salsa dansen en bloggen, en ik moet zeggen dat het leren van salsa (lees: overwinnen van angsten) me zeker geholpen heeft in het dagelijks/zakelijke leven. Continue doorzetten en met vallen en opstaan jezelf verbeteren, totdat je op een punt komt dat je gewoon doet en je niet meer druk maakt over wat anderen denken.

    Een tip die ik bij het leren van salsa dansen heb gehoord en ook voor bloggen kan gelden: zorg dat je net buiten je comfort zone zit. Probeer je grenzen iedere keer op te zoeken.

Plaats een reactie