Te kritisch om te schrijven

Ik heb al 39 dagen geen blog geschreven.

Het redigeren van mijn cursus copywriting eiste de meeste van deze dagen op. Ik kon niets anders doen dan op de eis ingaan. Ik capituleerde. Ik gaf mijn tijd, motivatie en ziel.

Nu is de cursus zo goed als klaar en ben ik vrij. Vrij om te bloggen. Zoveel als ik wil. Tenminste, dat dacht ik.

Het redigeerwerk heeft zijn littekens achtergelaten. Ik ben verminkt. De kritische ik – de persoon die verbetert en elimineert – is omnipotent. Hij voert de boventoon. Mijn creatieve ik – degene die nieuwe blogposts bedenkt en schrijft – is onderdrukt. Hij komt niet opdagen.

Te kritisch

Ik was vastberaden om hem te bevrijden

Vorige week was mijn eerste poging. Ik ging het advies dat ik af en toe opper, opvolgen. Je moet schrijven om inspiratie te krijgen om te schrijven.

Ik begon 3 blogs.

Ik faalde 3 keer.

Fuck.

Tijd om een ander advies op te volgen. Analyseer de reden dat je niet schrijft kapot.

Waarom stop ik met schrijven?

Omdat de kritische ik domineerde.

De lessen in de cursus moesten namelijk top notch zijn. De beste versie van zichzelf. Het redigeren was een noodzakelijke en genadeloze worsteling om alle alinea’s, zinnen en woorden in formatie te brengen.

Halverwege het schrijven van die drie blogs kwam die kritische ik, met een nog kritischere blik, opdagen. ATTENTIE, schreeuwde hij routinematig. Het dreef mijn creatieve ik direct in submissie. De twijfel was terug. De net geschreven woorden – de groentjes – haastte zich in formatie en faalde miezerlijk.

Volgens mijn kritische ik was opgeven de enige geaccepteerde optie. Ik capituleerde opnieuw.

Met een kritische mindset bloggen is gevaarlijk

Schrijven is voornamelijk durven. Durven je gedachten op papier te zetten. Durven om je gedachten te publiceren. Wanneer je twijfelt over jouw gedachten, stopt de toevoer van nieuwe gedachten. Je komt stottertend tot een halt.

Hoe stop je zo’n kritische mindset? Door terug naar de basis te gaan. Ik was vergeten dat ik bij de eerste versie van alle lessen in de cursus niet kritisch was. Ik had één doel. De gedachten opschrijven. That’s it.

En dat is precies wat ik moest doen en precies wat ik nu doe. Mijn enige doel is de gedachten op papier te zetten en zo terrein voor mijn creatieve ik te winnen.

Het draait om de daad

De daad van het schrijven. En even belangrijk: de daad van het publiceren.

Schrijf, verbeter, publiceer en herhaal.

Het starten van je creativiteit is als het starten van een auto door hem te duwen. Al duwend – al schrijvend – ga je vooruit. Niet snel. Maar dat is ook niet het doel. Het doel is om genoeg vaart te krijgen om de motor te starten.

Nu is de tijd om de sleutel om te draaien. Om het blog te publiceren. Dat is precies wat ik nu ga doen.

Eén strijd gewonnen. Nu de oneindige oorlog nog.

0
Auteur: Ruben Bunskoeke



Delen:

7 responses to “Te kritisch om te schrijven

  1. Ha, precies op het goede moment ingeschakeld om je te gaan volgen dus ;) Hoop dat ik je hiermee heb helpen duwen, en nu als een malle die koppeling op laten komen anders start hij nooit! (Maar wel in de 2e of derde versnelling, in de eerste versnelling heb je te veel weerstand en sta je gelijk weer stil ;)

  2. Erg herkenbaar dit, alleen had ik dit dan bij het schrijven van mijn scriptie; de bekende blokkade. Meestal gebeurde dit nadat ik feedback had gekregen, met als gevolg dat ik teveel nadacht over wat ik zou opschrijven. Gelukkig. na een jaar vertraging is het mij ook inderdaad gelukt om door te duwen met als resultaat een dikke voldoende en een mooie corporate video erbij :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *